أَ فَلَمْ يَنْظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْناها وَ زَيَّنَّاها وَ ما لَها مِنْ فُرُوجٍ (ق: ۶)

پس مگر (منکران حق) آسمان را فراز خود نمی‌نگرند که ما چگونه بنای محکم اساس نهاده‌ایم و آن را به زیور (ستارگان رخشان) آراسته‌ایم و هیچ شکاف و خللی در آن راه ندارد؟

خلاصه:

خداوند با تعدد در مطرح کردن آیات خلقت آسمانها و زمین می‌فرماید در آفرینش آنها تفکر کنید. بیندیشید به آسمانهایی که بدون هیچ ستونی بر روی هم قرار گرفته‌اند.

متن تفسیر:

خداوند استدلال می‌نماید كه قدرت برانگیختن مردگان را دارد، و می‌فرماید:

«أَ فَلَمْ یَنْظُرُوا إِلَی السَّماءِ فَوْقَهُمْ»:

یعنی آیا در بناء آسمان با عظمتش و نظم و ترتیب عالی آن، هیچ تفكّر نمی‌كنید كه:

«كَیْفَ بَنَیْناها»:

چگونه آنها را بناء نموده‌ایم؟ بی آنكه تكیه‌گاه و ستونی داشته باشند؟

«وَ زَیَّنَّاها»:

و این آسمانها را با ستارگان ثابت و سیّار زینت دادیم.

«وَ ما لَها مِنْ فُرُوجٍ»

یعنی: آسمان دارای شكافها و جدایی نیست.

از كسایی نقل شده است «فوقهم بنیناها» بنا بر این است كه آسمان را می‌بینند ولی در باره آن تفكّر نمی‌كنند.[۱]


[۱] ترجمه مجمع البیان فی تفسیرالقرآن، جلد ۲۳، صفحه ۲۴۲