اللَّهُ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما في‏ سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ (سجده: ۴)

خدا آن کسی است که آسمانها و زمین و هر چه در بین آنهاست همه را در مقدار شش روز بیافرید، آن گاه بر عرش (فرمانروایی) قرار گرفت، شما را غیر او هیچ (در عالم) یار و یاور و شفیع و مددکاری نیست، آیا تذکر نمی‌یابید؟

يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّماءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ في‏ يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ (سجده: ۵)

اوست که امر عالم را (به نظام احسن و اکمل) از آسمان تا زمین تدبیر می‌کند سپس در روزی که مقدارش به حساب شما بندگان هزار سال است باز (حقایق و ارواح) به سوی او بالا می‌رود.

تفسیر المیزان (علامه طباطبایی)

تفسیر تسنیم (آیت الله جوادی آملی)

تفسیر مجمع البیان (شیخ طبرسی)

تفسیر نور (حجت الاسلام قرائتی)

تفسیر کاشف (حجت الاسلام بی‌آزار شیرازی)

تفسیر ملاصدرا (ملاصدرا)

تفسیر کشاف (زمخشری)

تفسیر الدر المنثور (سیوطی)

تفسیر کبیر (فخر رازی)

تفسیر روح المعانی (آلوسی)

تفسیر کشف الاسرار (میبدی)