وعده‌های الهی در آسمان است

دلیل دیگری برای این که چرا باید به آسمان پرداخت، این است که وعده‌های الهی در آسمان است که این موضوع هم در آیات مختلفی از قرآن مطرح است. از جمله در آیه ۲۲ سوره ذاریات گفته می­‌شود: «وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ»؛ ارزاقتان و وعده‌هایی که به شما داده می‌­شود در آسمان است. آیات دیگری هم در این زمینه هست؛ مثلا آیه ۵۵ سوره یونس: «أَلا إِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَلا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ». چرا این دو تا جمله به دنبال هم آمده است؟ پس «أَلا إِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» و «إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ» باید با هم مرتبط باشند. ارتباطشان چیست؟ وعده‌ها در آسمان است. این را در آیه ۲۲ سوره ذاریات می‌­بینید. وعده ها در آسمان است؛ لذا وعده‌هایی را هم که واقع می­‌شود، خداوند به تبع بحث آسمان مطرح می­‌کند.

اما چرا وعده ها در آسمان هستند؟ چون وعده‌ها بخشی از امورند و آسمان به آسمان پایین می­‌آیند. قبل از آن عالم به عالم می­‌آیند؛ در برزخ که رسیدند آسمان به آسمان پایین می­‌آیند، تا برسند به دنیا. در زمان خاصی و در مکان خاصی به آن صورتی که در نظر گرفته شده این وعده واقع می­‌شود. وعده‌ها زیرمجموعه امور هستند. یک نوع امرند؛ پس رفتاری که در عالم دارند، همان رفتار امر است.

اما چرا بحث وعده و رزق را با این که زیرمجموعه امور است، زیرمجموعه امور نبردیم؟ چون اساس بحث، چرایی پرداختن به آسمان است. در این گفتار می­‌خواستیم دلایل مختلف پرداختن به آسمان در قرآن را مطرح کنیم. پس مهم نیست که کدام مقوله زیرمجموعه کدام است. لذا یکی‌یکی موضوعات را لیست کردیم. اما در بحث امور، هر کدام را در جایگاه خودش قرار می‌دهیم. آنجا این موارد را زیرمجموعه امور بررسی می‌کنیم.