رزق انسان در آسمان است

از دیگر مصادیق این که چرا باید به آسمان بپردایم، بحث رزق انسان است. رزق انسان هم بخشی از امور است و از آسمان پائین می­‌آید. این بحث آیات مختلفی دارد و بحث جالبی است. مثلا در آیه ۲۲ سوره ذاریات است که «وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ». رزق شما در آسمان است. در قالب امور است و پایین می‌آید. انسان دوست دارد که بداند رزقش چیست؛ هم دوست دارد و هم نیاز دارد. شما وقتی به خانه می­‌رسید، می­پرسید که چه غذایی داریم؟ نیم ساعت بعد سفره پهن می­‌شود و می­‌نشینید سرسفره غذا؛ اما از قبل می­‌خواهید بدانید و اگر کاری از دستتان برمی‌آید برای غذا انجام بدهید. اگر به چیزی نیاز هست، بروید و تهیه کنید. اگر به کمکی نیاز هست، انجام دهید. خداوند اجازه می‌دهد که انسان رزقش را از قبل ببیند. البته در رزق، بحث جالبی هست که ان‌شاءالله در جایگاه خودش مطرح خوهیم کرد. در بعضی آیات آمده که رزق شما در آسمان است؛ در بعضی آیات هست که رزق شما در آسمان و زمین است و آیات متعددی دارد که در جای خودش ان‌شاءالله مطرح می­‌کنیم.

خداوند اجازه داده که انسان رزقش را جلوتر ببیند. راه را باز گذاشته است. ما باید با تقوا راه را به روی خودمان بازتر کنیم. موانع را کنار بزنیم، تا بتوانیم دقیق‌تر ببینیم. اگر کم و کاستی هست، دعا کنیم؛ خدایا رزقمان را اصلاح کن؛ خدایا این مشکلات را از رزقمان برطرف کن؛ خداوندا موانع را برطرف کن؛ خدایا خیرات و برکات را، نعمات رزقمان را، بسیار بیشتر کن؛ خدایا ارزاق طیب و واسعه‌ای به ما عطا کن؛ خدایا رزقمان را رزق مهدوی قرار بده؛ خدایا چنین کن؛ چنان کن.

خداوند اجازه می­دهد که انسان رزقش را ببیند، تا بتواند با دعا دخیل باشد. هم از پیش در جریان باشد و آماده شود؛ و هم اینکه با دعا دخیل باشد.

در بحث رزق، عنایت داشته باشید که رزق یک نوع «امر» است: امرِ رزقِ انسان. در عوالم و آسمان‌ها، وقتی دارد پایین می­‌آید، به آن امر گفته می‌شود. وقتی واقع می‌شود، گاهی به آن امر گفته می­‌شود و گاهی هنگام وقوع و در مقام وقوع، با واژه‌های دیگری مطرح می­‌شود.