الَّذينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‏ جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ في‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ (آل عمران: ۱۹۱)

آنها که در هر حالت، ایستاده و نشسته و خفته خدا را یاد کنند و دائم در خلقت آسمان و زمین بیندیشند و گویند: پروردگارا، تو این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده‌ای، پاک و منزهی، ما را به لطف خود از عذاب دوزخ نگاهدار؛

تفسیر المیزان (علامه طباطبایی)

تفسیر تسنیم (آیت الله جوادی آملی)

تفسیر مجمع البیان (شیخ طبرسی)

تفسیر نور (حجت الاسلام قرائتی)

تفسیر کاشف (حجت الاسلام بی‌آزار شیرازی)

تفسیر ملاصدرا (ملاصدرا)

تفسیر کشاف (زمخشری)

تفسیر الدر المنثور (سیوطی)

تفسیر کبیر (فخر رازی)

تفسیر روح المعانی (آلوسی)

تفسیر کشف الاسرار (میبدی)