وَ لَقَدْ جَعَلْنا فِي السَّماءِ بُرُوجاً وَ زَيَّنَّاها لِلنَّاظِرينَ (حجر: ۱۶)

و همانا ما در آسمان کاخهای بلند برافراشتیم و بر چشم بینایان عالم آن کاخها را به زیب و زیور بیاراستیم.

خلاصه:

برج به معنای قصر است و خداوند منازل آفتاب و ماه را به قصرهای سلاطین تشبیه کرده است. منظور از زینت، بهجت و جمالی است که از تماشای ستارگان درخشنده عقل‌ها را حیران می سازد.

متن تفسیر:

كلمه “بروج” جمع “برج” و به معناى قصر است. و اگر منازلى را كه آفتاب و ماه در آسمان به حسب حس دارند برج ناميده از باب تشبيه آنست به قصرهايى كه سلاطين در نقاط مختلف كشور خود مى‏سازند.

ضمير در “زيناها” به “سماء” بر مى‏گردد، مانند ضميرى كه در “حفظناها” است، و مقصود از زينت دادن آسمان براى ناظرين همين بهجت و جمالى است كه مى‏بينيم با ستارگان درخشنده و كواكب فروزانش كه اندازه‏هاى مختلف و نورهاى متنوعى دارند عقلها را حيران مى‏سازد. و در قرآن كريم اين معنا در چند جا تكرار شده، و همين تكرار كشف مى‏كند از اينكه خداى سبحان عنايت بيشترى بياد آورى آن دارد.[۱]


[۱] ترجمه تفسیر المیزان جلد ۱۲، صفحه ۲۰۱