وَ هُوَ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في‏ سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ لَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبينٌ (هود: ۷)

و اوست كسى كه آسمانها و زمين را در شش هنگام آفريد و عرش او بر آب بود، تا شما را بيازمايد كه كدام‌يك نيكوكارتريد! و اگر بگويى: «شما پس از مرگ برانگيخته خواهيد شد» قطعاً كسانى كه كافر شده‌اند خواهند گفت: «اين [ادّعا] جز سحرى آشكار نيست.»(۷)

تفسیر المیزان (علامه طباطبایی)

تفسیر تسنیم (آیت الله جوادی آملی)

تفسیر مجمع البیان (شیخ طبرسی)

تفسیر نور (حجت الاسلام قرائتی)

تفسیر کاشف (حجت الاسلام بی‌آزار شیرازی)

تفسیر ملاصدرا (ملاصدرا)

تفسیر کشاف (زمخشری)

تفسیر الدر المنثور (سیوطی)

تفسیر کبیر (فخر رازی)

تفسیر روح المعانی (آلوسی)

تفسیر کشف الاسرار (میبدی)